„A ja wolę
Na zielonej łące siedzieć
Niźli w szarym mieście
…
Pójdę w połoniny
W roztańczone bujne trawy”

Pójdę w połoniny… – Dom o Zielonych Progach

3 lipiec, 5.30 rano, PKS oczywiście mocno się spóźnia, czekamy na nasz transport w utęsknione Bieszczady. W końcu przyjeżdża, kupujemy bilet do Ustrzyk Górnych, zapowiada się piękny dzień. Wiemy niestety, że nie mamy dużo czasu. Jest on  ograniczony rozkładem jazdy autobusów. Wyruszamy na Połoninę Caryńską.

Do szczytu co raz bliżej

Nie mogło zabraknąć podziwiania różnych „chabazi”, na których ja to się nie znam.  Oczywiście z omówieniem leczniczych zastosowań
No to mi się dostało: „ja ci dam chabazie… to goździk skupiony – występuje tylko w Bieszczadach powyżej 600m i sięga na zach. po linię Smerek -Jasło„

Na szlaku… a w tle Rawki

Wejście tylko na jedną Połoninę pozostawiłoby w nas pewien niedosyt dlatego zdecydowaliśmy zejść szybciej do Brzegów Górnych i wskoczyć jeszcze na Poł. Wetlińską do schroniska „Chatka Puchatka”, a stamtąd najprostszym i najszybszym szlakiem do Przeł. Wyżnej

Czasem warto odwrócić się i spojrzeć za siebie, do tyłu… Połonina Caryńska a w oddali najwyższy szczyt polskiej części Bieszczadów – Tarnica

Chatka Puchatka położona na 1232 m

Chwilę wcześniej błękitne niebo – w górach trzeba być przygotowanym na każdą pogodę

Widok z Połoniny Wetlińskiej na Poł. Caryńską, Tarnicę, Rawki, Dział

To nie ostatnia wycieczka w tym miesiącu, więc za jakiś czas pojawią się tu nowe zdjęcia z kolejnej, tym razem dłuższej wyprawy. Pozdrawiam wszystkich.